• Caravanlife | Blijmakerij

    De uitspraak van de rechter

    Twee toch wel spannende weken moest ik wachten, maar dan… dan is daar de allesbepalende uitspraak van de rechter over mijn uitschrijving. *tromgeroffel* Ik ben in het gelijk gesteld en de gemeente moet mij met terugwerkende kracht weer met een briefadres inschrijven! YEAH!! Ik vier feest! De uitspraak windt er geen doekjes om: in klinkklare taal wordt de vloer zo’n beetje aangeveegd met de gemeente. Een tweetal passages met een soms bijzondere woordkeuze laat niets aan duidelijkheid te wensen over en wil ik je niet onthouden: 1. Op grond van artikel 2.39 van de Wet BRP is een ingezetene verplicht om een briefadres op te geven wanneer hij geen woonadres…

  • Caravanlife | Emoties, ego & ander drama

    Hoe het kwam dat ik voor de rechter stond

    Vorige maand schreef ik over mijn uitschrijving uit de gemeentelijke administratie. Ik had werkelijk geen idee wat te doen of hoe nu verder. Een dag na dat schrijfsel had ik een ingeving en berichtte ik een bevriende jurist die mogelijk raad zou weten. Hij had mijn verhaal al op Facebook gelezen en wilde me met liefde bijstaan. Hij stuurde een dijk van een bezwaarschrift naar de gemeente en tevens een kopie naar de afdeling burgerzaken vergezeld van een verzoek om het informeel op te lossen en het besluit in te trekken n.a.v. onze bezwaren. We kregen echter een ultrakort bericht terug: “Wij zien geen reden om het bestreden besluit in…

  • Caravanlife | Hart & Ziel

    2 jaar onderweg! Een nieuwe terugblik + ZwerfPost 2.0

    Morgen is het precies 2 jaar geleden dat ik mijn caravan aankoppelde en de wereld introk. Nou ja, wereld… Nederland ;) En dus blik ik weer even terug op het afgelopen halfjaar met mijn bevindingen van het leven on the road. Het hebben van een huis met een beloopbaar vloeroppervlak van 1,8 m2 klinkt eigenlijk best sneu. Echter bevalt het caravanleven je na al die tijd nog steeds meer dan prima en je denkt er nog lang niet over na om weer in een gewoon huis te gaan wonen. Wel heb je steeds minder de behoefte om meerdere keren per maand naar een nieuwe plek te verkassen, waarbij je ook…

  • Peace for all living beings
    Emoties, ego & ander drama

    Blanco

    Ik zit hier naar mijn scherm te staren. Niet zo goed wetende wat ik moet schrijven. De volle maan is altijd mijn deadline voor het verschijnen van een nieuw schrijfsel. Dus ik móet. Maar inspiratie heb ik niet. Op dit moment ben ik even op. Geen blije caravanavonturen om te delen. Geen lijstjes met bevindingen. Geen grappige stommiteiten. This is it. En dus begin ik gewoon maar mijn gedachten te typen. Gedachten die gedeeld willen worden. Ik ben moe. Geestelijk en fysiek. Afgelopen week ben ik 4 dagen non-stop met activisme bezig geweest. Waaronder ook een nacht overgeslagen gedurende een 24-uur durende Cube of Truth op de Dam. Bijgeslapen ben…

  • Foto: Avonturen in de avonduren
    Caravanlife | Blijmakerij

    Avonturen in de avonduren

    Een primeur in caravanavonturenland: voor het eerst heb ik gewildkampeerd! Ohôh! Het was een zonnige lentedag in februari en ik was gezellig met een clubje vegan-activisten-vrienden naar een ezelopvang, de Ezelsociëteit in Zeist. Daar heb ik lekker met ezels geknuffeld :) Die dag zou ik ook van omgeving Utrecht naar Arnhem verhuizen en dus kwam ik hier met huis en al aanzetten. De enige plek in de smalle, doodlopende straat waar ik mijn onhandige autocaravancombinatie kwijt kon, was op het parkeerterrein van het naastgelegen hotel. Voor een paar uurtjes moest dat vast geen probleem zijn. Bij het afscheid liepen twee vrienden even mee om mijn zwerfhuisje te bekijken. Na een…

  • Auto met caravan
    Caravanlife | Hart & Ziel

    Caravanlife: faq’s en andere veelgehoorde reacties

    Gezien de reacties die ik krijg als mensen horen over mijn levensstijl, wordt steeds opnieuw bevestigd dat die inderdaad niet zo standaard is, terwijl het voor mij intussen allang normaal is. Daarop volgen vaak allerlei vragen en soms ook best bijzondere reacties. Ik heb de meestgehoorde en opvallendste op een rijtje gezet (omdat ik zo van lijstjes hou :) ). 1. Arme sloeber of stoere chick “Waar woon je?” Een doodnormale vraag die ieder mens regelmatig hoort wanneer hij of zij nieuwe mensen leert kennen. En ik dus ook. Mijn antwoord is meestal iets in de trant van “Ja een beetje overal en nergens”, wat uiteraard direct vraagtekens boven de…

  • Cube Of Truth
    Hart & Ziel | Eten met geweten

    Een nieuwe koers – deel 1

    Vijf maanden geleden schreef ik in mijn bekentenis: “Ik schaam mij voor de mensheid als ik weer geconfronteerd word hoe verschrikkelijk de mens met dieren om kan gaan en dan met name voor voedselproductie. Letterlijk miljarden dieren die onder afschuwelijke omstandigheden leven en worden mishandeld, afgebeuld en uiteindelijk afgeslacht. Onder onze neus, in vrijwel elk land. Het meeste leed is echter niet zichtbaar voor de buitenwereld. Logisch ook, want de meeste consumenten zouden dat helemaal niet goedkeuren.” Sindsdien is dit thema dan ook de rode draad in mijn leven. Het is echt part of my soul en dus heeft het impact op alles wat bij mij hoort en dus ook…

  • Tamara blikt terug
    Caravanlife | Mijn inspiratie

    1 jaar op avontuur: een tweede terugblik

    Deze maand ben ik 1 jaar met mijn caravan op avontuur! En dus is het weer tijd voor een nieuwe terugblik met mijn bevindingen: Zelfs na 4076 km blijft het elke keer weer spannend om met een caravan te rijden. In één jaar tijd onder 38 verschillende douches staan is vast wel guinnessbookofrecordswaardig. Caravanlogica: kruiden bewaar je onder je bed en je afwas in de badkamer. Het geluid van zachte regen op je caravandak terwijl je in bed ligt werkt kalmerend. De herrie van een hagelbui op datzelfde dak doet echter ontzettend pijn aan je oren. Bij vorst -wanneer je waterleidingen en kranen onbruikbaar zijn en je tijdelijk een kleine…

  • Mijn uitzicht - met de volle maan
    Caravanlife | Blijmakerij

    Out in the wild

    Terwijl ik in het maanlicht voor mijn caravan zit schrijf ik deze Inspiratiemail, onder het gezelschap van tjirpende krekels en een geurend citronella kaarsje. Dit lijkt wel vakantie. Maar wacht even… dat is het ook! Ik heb mezelf even ‘vrijaf’ gegeven. Na alle hectiek rondom de verkoop van mijn huis, het bloed, zweet en tranen opknapwerk (nou ja, eigenlijk alleen zweet) van mijn caravan en eerste weekjes werken/klussen/helpen in ruil voor verblijf vond ik dat ik dat wel even verdiend had: even NIKS doen. Heerlijk! Al moet ik bekennen dat ik dat nog best lastig vind, omdat ik -hoe gek dat ook klinkt- toch nog best wat dingen op mijn…

  • I don't know where I'm going from here, but I promise, it won't be boring ~ David Bowie
    Hart & Ziel

    Dear future me

    Lieve Tamara, 50 jaar ben je als je dit leest. Jeetje wat een leeftijd! Ik vind 40 al heel wat, maar jij bent echt een wise wild woman haha. Ik ben zo ontzettend benieuwd wat je de afgelopen 10 jaar allemaal hebt beleefd. Wie je hebt ontmoet. Waar je bent geweest. Welke lessen je hebt geleerd. En vooral hoe het nu met je gaat. Ben je tevreden met je leven? Kijk je met trots en vreugde terug? Wat zou je anders hebben gedaan? En ben je yogadocent geworden?? :) Ik hoop dat ik het allemaal te weten zal komen. Weet je nog, toen je in januari 2017 tussen twee levens…