• Emoties, ego & ander drama

    Van crisis(je) naar crisis

    Zo vier ik feest dat mijn uitschrijvingscrisis voorbij is, zo zitten we met het hele land, wat zeg ik, de hele wereld in een crisistijd van een orde die velen van ons niet eerder hebben gekend. We zijn teruggefloten. Niks vrijheid en eigen wil. Hoewel, sommigen… Ik geef me er maar aan over. Ik zit inmiddels bijna 4 weken zo goed als non-stop in mijn huisje. Twee keer ben ik in die tijd op pad geweest: gewapend met argwanende ogen en gepaste afstand trotseerde ik supermarkt en drogist. En verder slijt ik mijn tijd met op mezelf zijn. Mijn to-do-lijstje wegwerkend. Af en toe een belletje met een vriend(in) of…

  • Caravanlife | Blijmakerij

    De uitspraak van de rechter

    Twee toch wel spannende weken moest ik wachten, maar dan… dan is daar de allesbepalende uitspraak van de rechter over mijn uitschrijving. *tromgeroffel* Ik ben in het gelijk gesteld en de gemeente moet mij met terugwerkende kracht weer met een briefadres inschrijven! YEAH!! Ik vier feest! De uitspraak windt er geen doekjes om: in klinkklare taal wordt de vloer zo’n beetje aangeveegd met de gemeente. Een tweetal passages met een soms bijzondere woordkeuze laat niets aan duidelijkheid te wensen over en wil ik je niet onthouden: 1. Op grond van artikel 2.39 van de Wet BRP is een ingezetene verplicht om een briefadres op te geven wanneer hij geen woonadres…

  • Caravanlife | Emoties, ego & ander drama

    Hoe het kwam dat ik voor de rechter stond

    Vorige maand schreef ik over mijn uitschrijving uit de gemeentelijke administratie. Ik had werkelijk geen idee wat te doen of hoe nu verder. Een dag na dat schrijfsel had ik een ingeving en berichtte ik een bevriende jurist die mogelijk raad zou weten. Hij had mijn verhaal al op Facebook gelezen en wilde me met liefde bijstaan. Hij stuurde een dijk van een bezwaarschrift naar de gemeente en tevens een kopie naar de afdeling burgerzaken vergezeld van een verzoek om het informeel op te lossen en het besluit in te trekken n.a.v. onze bezwaren. We kregen echter een ultrakort bericht terug: “Wij zien geen reden om het bestreden besluit in…

  • Caravanlife | Emoties, ego & ander drama

    En toen was het officieel….

    Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen. Ik ben sinds kort officieel zwerver. Geen ingezetene meer van de Nederlandse staat. Uitgeschreven uit de gemeentelijke administratie, met als status VOW (vertrokken onbekend waarheen). Rechtenloos op een aantal belangrijke gebieden. Tegen mijn zin in welteverstaan. Echt ruk. Hoe dit zo gekomen is? Dan moeten we even terug in de tijd. Sinds de start van mijn caravanavontuur stond ik ingeschreven met een briefadres. Dat is net even iets anders dan een postadres. Bij het ontbreken van een vast woonadres dien je je volgens de wet in te schrijven met een briefadres: een adres waar iemand fysiek woont en schriftelijk verklaart…

  • Peas on earth ;)
    Eten met geweten

    Peas on earth

    December. De tijd van lichtjes, huiselijkheid en samenzijn is weer aangebroken. Hoewel ik zelf niet zo heel veel heb met kerstmis, helpt deze maand me wel de donkere dagen door te komen. Weer zo’n lange, koude winterperiode in mijn caravan… pfff, er lijkt soms geen einde aan te komen. Ik verlang nu alweer naar het lentezonnetje en de eerste lunches lekker buiten onder m’n luifeltje haha. Anyhow, terug naar dit seizoen. Omdat de winterse feestdagen in de kern draaien om vrede, zou er niets mooier zijn dan gezamenlijk zo vreedzaam mogelijk te leven, toch? Het liefst het hele jaar door natuurlijk, maar zeker in deze tijd van het jaar. Wat…

  • Mijn inspiratie

    Mijn eigen inspiratie

    Op mijn telefoon staat een app voor notities. In die notities knal ik alles neer wat ik wil onthouden: van boodschappenlijstjes tot de sterkte van mijn lenzen en van allerlei ideeën tot recepten en natuurlijk to-do’s. Eén van die notities is een reminder met dingen waar ik blij van word. Want ja, dat vergeet ik soms wel eens. Dan kan ik uren, zoniet dagen, ronddwalen in negatieve gedachten en -hoe verrassend- uitstelgedrag. Ik kom dan blijkbaar niet zelfstandig op het idee om iets te gaan doen wat me vreugde geeft of op z’n minst helpt te ontspannen. Een blik op dit lijstje stemt me acuut relaxter, kun je nagaan dat…

  • Hoe kan ik groeien? - Hoe kan ik geven? - Hoe kan ik vieren?
    Emoties, ego & ander drama

    Hoe het gaat

    Vorige maand ontbrak mij de inspiratie voor mijn Inspiratiemail (hoe ironisch wil je het hebben). Het voelde uiteindelijk geweldig om toe te geven dat het er even niet in zat. En dat stuk te delen in de kortste mail aller tijden. En zo bijzonder dat precies díe mail de meeste reacties ooit heeft opgeleverd! Zoveel mensen die mij terugmailden met bemoedigende woorden en me toejuichten in deze keuze. Of die de mail alsnog inspirerend vonden haha. Leuk hoe die dingen soms werken :) Anyhow, inmiddels zit ik weer in een andere flow. Ik probeer wat meer structuur in mijn leven aan te brengen (wat overigens nog niet echt goed lukt)…

  • Caravanlife | Emoties, ego & ander drama

    De valkuilen van mijn caravanavontuur

    Voor degenen die mijn blog al een tijdje volgen is het niks nieuws dat uitstelgedrag my middle name is en waar ik al meer dan eens over geschreven heb. Ook in dit vrije bestaan heb ik daar meer last van dan ik zou willen. Of misschien wel juist. Want ik hoef niet zoveel. Niet te verwarren met dat ik niets te doen heb. Maar er zit geen baas of cliënt op mij te wachten. En dus stel ik alles uit wat er uit te stellen valt. Niet alleen werk en to-do’s, maar alles. Zo is het regelmatig een enorme puinzooi, heb ik problemen met de dagelijkse structuur van douchen/aankleden/eten en…

  • Cosy op de camping
    Caravanlife | Emoties, ego & ander drama

    Campingergernissenbingo

    Het leven on the road bestaat grotendeels uit wonen op kampeerterreinen en dus uit samen leven met andere mensen, vreemden welteverstaan. En laat dat nu net niet mijn ding zijn haha. Ik erger me nogal snel en vind alles en iedereen irritant. Ik ben graag op mezelf en mijn personal space is heilig. Niet echt bepaald handig dus. En niet alleen mensen, maar ook omstandigheden laten mijn haren soms overeind staan van frustratie. Daarom dus maar eens een lijstje (hoe kan het ook anders) met de meest voorkomende irritaties. 1. Nét effe te cosy Zoals je in een treincoupé niet naast iemand gaat zitten als er nog genoeg plekken elders…

  • Caravanlife | Hart & Ziel

    2 jaar onderweg! Een nieuwe terugblik + ZwerfPost 2.0

    Morgen is het precies 2 jaar geleden dat ik mijn caravan aankoppelde en de wereld introk. Nou ja, wereld… Nederland ;) En dus blik ik weer even terug op het afgelopen halfjaar met mijn bevindingen van het leven on the road. Het hebben van een huis met een beloopbaar vloeroppervlak van 1,8 m2 klinkt eigenlijk best sneu. Echter bevalt het caravanleven je na al die tijd nog steeds meer dan prima en je denkt er nog lang niet over na om weer in een gewoon huis te gaan wonen. Wel heb je steeds minder de behoefte om meerdere keren per maand naar een nieuwe plek te verkassen, waarbij je ook…